Actueel
Japanners hebben zelfs een woord voor een specifieke geur: waarom taal zoveel zegt over hoe we ruiken
Geuren spelen een grotere rol in ons dagelijks leven dan we vaak beseffen. Toch blijken we in het Nederlands verrassend weinig woorden te hebben om geur goed te omschrijven. Dat komt onder meer naar voren in het artikel uit het PDF-bestand, waarin geurhistorici en geurontwerpers vertellen dat we door de jaren heen veel geurwoorden zijn kwijtgeraakt . Het gevolg? We weten precies hoe we kleuren beschrijven, maar niet altijd hoe we geuren onder woorden moeten brengen.
In veel andere talen bestaan wél duidelijke, culturele geurwoorden. Zo hebben Japanners bijvoorbeeld een term voor een specifieke geur die vaak wordt geassocieerd met ouderdom: kareishu. Dit artikel onderzoekt waarom zulke geurwoorden bestaan, waarom ze in Nederland grotendeels verdwenen zijn en hoe experts proberen die woordenschat opnieuw uit te breiden.

Hoe geurwoorden uit ons dagelijks taalgebruik verdwenen
Op pagina 1 van het document wordt beschreven hoe geurexpert Frank Bloem tijdens workshops ontdekte dat Nederlanders soms moeite hebben om geuren te benoemen . Een voorbeeld uit de workshop: sommige mensen omschrijven een typische tienergeur als “frikandellucht”. Dit soort omschrijvingen toont aan dat we vaak vergelijkingen gebruiken in plaats van echte geurwoorden.
Geurhistoricus Caro Verbeek legt op pagina 2 uit dat we vroeger juist veel meer geurwoorden hadden, zoals dompig, muf of heumig. Zulke woorden gaven direct een duidelijke indruk, zonder dat je een vergelijking hoefde te maken. Iedereen begreep wat ermee bedoeld werd. Door modern taalgebruik en veranderende gewoontes zijn veel van die woorden echter verdwenen.
Verbeek introduceert hiervoor de term hedonische omschrijving: iemand zegt bijvoorbeeld dat een geur “niet prettig” is, in plaats van deze geur zelf te beschrijven. Daardoor wordt taal minder precies. Hetzelfde zouden we merken als we kleuren niet meer zouden benoemen, maar alleen zouden omschrijven als “de kleur van tomaten” of “de kleur van gras”. Op pagina 2 legt ze uit dat dat precies is wat we wél doen met geur .

Geur als cultureel erfgoed
Tijdens de workshops die in het artikel worden beschreven, gingen deelnemers op zoek naar geurwoorden uit hun eigen regio of jeugd. Op pagina 3 vertelt kunstenaar Marc Wiers-Dagnino bijvoorbeeld dat hij als kind het woord jirre gebruikte voor de geur van stilstaand water in een sloot in Groningen. Een Friese deelnemer herkende dat meteen, maar gebruikte het woord jarre .
Dit soort regionale geurwoorden laten zien dat geur sterk verbonden is met cultuur, herinneringen en leefomgeving. Veel van deze woorden verdwijnen wanneer generaties veranderen, steden groeien en dialecten minder worden doorgegeven.

Een bijzonder Japans woord voor een heel specifieke geur
Een van de meest opvallende onderdelen van het artikel staat op pagina 4, waar beschreven wordt dat in Japan een duidelijk woord bestaat voor een herkenbare, natuurlijke geur die geassocieerd wordt met ouder worden: kareishu . Het gaat hier om een neutrale, culturele term — zonder negatieve lading — die in Japan heel gebruikelijk is.
Dat er een apart woord voor bestaat, zegt veel over hoe taal zich ontwikkelt rondom geuren. In sommige culturen bestaan tientallen woorden om nuances in geur te omschrijven, terwijl wij in Nederland vaak één omschrijving gebruiken voor een breed scala aan geurervaringen.
In Arabische talen, zo lezen we op dezelfde pagina, kunnen geuren zelfs gevoelens vertegenwoordigen. Ze kunnen bijvoorbeeld als “vrolijk” of “moedig” worden omschreven — een manier van denken die in Nederland niet gangbaar is.

Taal verandert mee met nieuwe geuren
Volgens Wiers-Dagnino is het logisch dat er af en toe nieuwe geurwoorden ontstaan. Op pagina 5 van het PDF staat dat taal voortdurend groeit en meebeweegt met onze leefwereld . Zo is het mogelijk dat toekomstige technologieën, zoals elektrische auto’s of nieuwe materialen, hun eigen specifieke geur krijgen — en dat daar uiteindelijk een woord voor wordt bedacht.
In het verleden gebeurde dat ook. We herkennen termen als “muf” of “vochtig” omdat mensen ze duizenden keren gebruikten om situaties te omschrijven die toen alledaags waren. Vandaag de dag zijn sommige van die situaties minder relevant of anders vormgegeven, waardoor woorden verdwijnen.

Waarom meer geurwoorden ons beter laten ruiken
Het doel van de NeusWijzer — de geurwoorden-gids die volgens het document verschijnt in 2023 — is om mensen opnieuw bewust te maken van hoe belangrijk geur is in ons leven. Op pagina 5 wordt uitgelegd dat hoe meer woorden er bestaan, hoe beter je geuren gaat herkennen en waarderen . Taal bepaalt immers wat we kunnen benoemen, en wat we kunnen benoemen kunnen we ook beter waarnemen.
Geurhistoricus Verbeek legt dit uit met het voorbeeld van de Rietveldstoel: we herkennen rood, blauw en geel omdat er duidelijke woorden voor zijn. Bij geur ontbreekt zo’n heldere woordenschat vaak nog. Door nieuwe begrippen toe te voegen, zou het herkennen van geur net zo precies kunnen worden als het onderscheiden van kleuren.

Geurwoorden als venster op cultuur en beleving
De verzamelde woorden tijdens de workshops zijn niet alleen taalkundig interessant — ze vormen ook een tijdsbeeld. Geurwoorden zeggen veel over leefomstandigheden, dagelijkse gebruiken, voedselcultuur, tradities en zelfs emoties. Daarom zijn ze waardevol om te bewaren.
Wiers-Dagnino benadrukt op pagina 5 dat geurtaal ons in staat stelt om herinneringen, ervaringen en indrukken beter te delen. Wanneer iemand een geurwoord gebruikt dat je begrijpt, “ruikt” het bijna mee in je gedachten. Dat maakt taal rijker, maar ook verbindingen sterker.

De toekomst van geurtaal
Het PDF-artikel sluit af met de gedachte dat het uitbreiden van onze geurwoordenschat een mooie manier is om zorgvuldiger te kijken naar de wereld om ons heen. Geur speelt een rol in eten, emoties, herinneringen, natuur en zelfs technologie. Door nieuwe woorden te ontwikkelen, wordt onze manier van ruiken en beleven preciezer, bewuster en veelzijdiger.
De introductie van woorden uit andere talen — zoals het Japanse kareishu — kan helpen een diversere en inclusievere woordenschat te creëren. Daarnaast kan het zorgen voor een bredere waardering van geurbeleving in het algemeen.

Slotgedachte
Geur is overal om ons heen, maar we hebben er vaak geen woorden voor. Het document toont aan hoe waardevol het kan zijn om een rijkere geurtaal te ontwikkelen — niet alleen om beter te kunnen ruiken, maar ook om beter te kunnen beschrijven, delen en begrijpen. Hoe meer woorden we hebben, hoe meer nuance onze beleving krijgt. En dat maakt taal, net als geur, een essentieel onderdeel van hoe we de wereld ervaren.

Actueel
Zorgen rond Linda de Mol roepen medeleven op: een verhaal over druk, veerkracht en menselijkheid

De afgelopen dagen is er veel aandacht ontstaan rondom Linda de Mol. Berichten en gesprekken in de media zorgen voor bezorgdheid bij een groot publiek. Niet omdat er duidelijke bevestigingen zijn, maar juist omdat Linda voor velen al jarenlang een vertrouwd gezicht is. Wanneer iemand die zo zichtbaar en geliefd is mogelijk een moeilijke periode doormaakt, raakt dat mensen.

Publieke aandacht en voorzichtigheid
Wat momenteel rondgaat, bestaat voornamelijk uit signalen en indrukken van buitenaf. Er zijn geen officiële verklaringen afgelegd en ook vanuit haar directe omgeving blijft het stil. Dat vraagt om terughoudendheid. Tegelijk laat de situatie zien hoe snel zorgen ontstaan rond publieke figuren, zeker wanneer zij eerder open zijn geweest over persoonlijke uitdagingen.
Voor veel mensen roept het vooral empathie op. Niet de behoefte om details te kennen, maar de wens dat het goed gaat met iemand die al zo lang onderdeel is van hun leven.

Een leven in de schijnwerpers
Linda de Mol staat al sinds jonge leeftijd in het middelpunt van de belangstelling. Met succesvolle televisieprogramma’s, een sterke media-aanwezigheid en een herkenbare stijl groeide zij uit tot een van de bekendste gezichten van Nederland. Dat bracht waardering en succes, maar ook een constante druk die zelden zichtbaar is voor de buitenwereld.
In eerdere interviews sprak Linda open over de mentale belasting van een leven waarin verwachtingen hoog liggen en privacy schaars is. Altijd scherp, altijd voorbereid, altijd zichtbaar — het is een rol die veel vraagt, ook van iemand met ervaring.

Eerdere openheid over balans
Na een intensieve periode leek Linda de afgelopen jaren bewust ruimte te maken voor rust en herstel. Ze nam afstand waar nodig, stelde grenzen en gaf aan beter te letten op haar eigen welzijn. Voor veel volgers voelde dat als een positief signaal: iemand die na een zware fase opnieuw balans vindt.
Juist daarom komen nieuwe zorgen extra binnen. Het idee dat iemand opnieuw zou worstelen, roept herkenning op bij veel mensen die weten dat herstel zelden een rechte lijn is.

Geruchten vragen om nuance
Belangrijk is het onderscheid tussen vaststaande feiten en verhalen die circuleren. Wat nu wordt besproken, zijn geen bevestigde gebeurtenissen maar indrukken en aannames. Dat vraagt om zorgvuldigheid in hoe erover wordt gesproken.
Linda heeft zelf vaker benadrukt dat zij de neiging heeft om door te gaan, ook wanneer iets zwaar voelt. Die mentaliteit heeft haar ver gebracht, maar kan ook betekenen dat signalen laat worden gedeeld. Dat maakt het des te belangrijker om niet te snel conclusies te trekken.

Kwetsbaarheid achter professionaliteit
Wat veel mensen raakt, is het herkenbare beeld van iemand die naar buiten toe professioneel en sterk blijft, terwijl er intern mogelijk veel speelt. Die combinatie is niet uniek voor bekende mensen, maar wordt bij hen wel uitvergroot.
Het laat zien dat succes en kwetsbaarheid naast elkaar kunnen bestaan. Dat iemand alles ogenschijnlijk onder controle heeft, betekent niet dat het altijd moeiteloos gaat.
De rol van familie en nabijheid
In berichtgeving komt ook naar voren hoe belangrijk een stevig vangnet is. Linda staat bekend als iemand die haar familie beschermt en veel waarde hecht aan verbondenheid. Haar kinderen en haar broer John de Mol vormen een hechte kring waarin steun en alertheid vanzelfsprekend zijn.
Juist in periodes van onzekerheid kan die nabijheid helpen om rust te bewaren en keuzes niet overhaast te maken. Minder verplichtingen en meer ruimte voor herstel zijn dan vaak belangrijker dan verklaringen naar buiten toe.
Veerkracht betekent niet altijd krachtig zijn
Een belangrijk inzicht dat in deze situatie naar voren komt, is dat veerkracht niet betekent dat iemand nooit mag struikelen. Ook mensen die veel hebben bereikt, kennen momenten van twijfel en uitputting. Herstel kent pieken en dalen, en soms is stilte een bewuste keuze.
Experts benadrukken dat echte steun niet altijd bestaat uit vragen of analyses, maar juist uit ruimte laten. Geen oordeel, geen invulling, maar respect voor iemands eigen tempo.
Publieke betrokkenheid met respect
De reacties van fans en kijkers laten vooral medeleven zien. Linda is voor velen meer dan een presentatrice; ze is een vertrouwd gezicht dat jarenlang meeleefde met vreugde en verdriet in huiskamers door het hele land. Die band verklaart de betrokkenheid, maar vraagt ook om verantwoordelijkheid.
Betrokken zijn betekent soms juist: niets eisen, niets invullen en accepteren dat niet alles gedeeld hoeft te worden.

Openheid en zelfzorg
Wat wel bekend is, is dat Linda in het verleden heeft laten zien hulp te zoeken wanneer dat nodig is. Ze sprak eerder over reflectie, professionele begeleiding en het belang van zelfzorg. Mocht zij opnieuw een fase doormaken waarin extra aandacht voor balans nodig is, dan wijzen mensen uit haar omgeving erop dat zij niet alleen staat.
Dat besef biedt voorzichtig optimisme. Niet omdat alles meteen opgelost is, maar omdat er bewustzijn en ondersteuning zijn.

Een breder perspectief
Los van de vraag of huidige zorgen gegrond zijn, raakt dit verhaal een bredere waarheid. Persoonlijke worstelingen zijn universeel. Ze maken geen onderscheid tussen bekend of onbekend, succesvol of beginnend. Het verschil is alleen dat ze bij publieke figuren zichtbaar en bespreekbaar worden, soms zonder context.
Dat vraagt om zorgvuldigheid van iedereen die kijkt, leest en reageert.

Conclusie: ruimte, rust en menselijkheid
De aandacht rond Linda de Mol is geen aanleiding voor sensatie, maar voor reflectie. Over hoe we omgaan met kwetsbaarheid, over het belang van rust en over het respecteren van grenzen. Of er nu sprake is van een moeilijke fase of niet, één ding staat vast: Linda verdient ruimte om haar eigen tempo te bepalen.
Soms is de grootste vorm van steun niet wat we zeggen of vragen, maar wat we bewust níét invullen. In die stilte kan herstel, balans en menselijkheid de ruimte krijgen die nodig is.

-
Actueel7 maanden geledenTurkse kapper verwijdert drie jaar oud ingegroeid haartje — video gaat wereldwijd viraal
-
Actueel3 weken geledenAlgemeenWeerman voorspelt: Op deze dag gaat het keihard sneeuwen
-
Actueel3 maanden geledenKapper ontdekt jarenlang ingegroeid haartje: wat je ervan kunt leren
-
Actueel2 maanden geledenFoto van Kamerlid Lidewij de Vos zorgt voor gesprek online: luchtige reacties op haar terugkeer in de Tweede Kamer
-
Actueel7 maanden geledenMartijn Krabbé ontvangt emotioneel bericht: “Nog maar zo lang te gaan”
-
Actueel2 weken geledenWeerdiensten waarschuwen voor aanhoudende sneeuw en gladheid: winterse periode houdt aan
-
Actueel2 maanden geledenVerwisselde levens in populair tv-programma zorgen voor veel gesprekken: groot contrast tussen twee huishoudens
-
Actueel2 maanden geledenGrappig verhaal: slimme vrouw vindt een briefje van haar man in de koelkast