Connect with us

Actueel

Milou (17) koos voor euthanasie na jaren van psychisch lijden: ‘Ze wilde rust’

Avatar foto

Published

op

 

Milou (17) koos voor euthanasie: haar moeder vertelt over het ondragelijke psychisch lijden

Milou Verhoof was een vrolijke, sociale en betrokken tiener. Ze hield van dansen, musicals en sporten, en had een hechte band met haar broer Daan, die het syndroom van Down heeft. Toen hij op 16-jarige leeftijd een maand in coma lag, bleef Milou onafgebroken aan zijn zijde. Die periode veranderde haar leven. De schok en angst lieten diepe sporen na. Ze kreeg last van slapeloosheid, nachtmerries en herbelevingen. Haar mentale gezondheid ging hard achteruit.

Milou, de dochter van Mireille


De zoektocht naar hulp begon

Milou en haar ouders zochten hulp. Ze bezochten huisartsen, psychologen en de geestelijke gezondheidszorg (ggz). Ze kreeg verschillende diagnoses: PTSS, depressie en persoonlijkheidsproblematiek. Ze onderging meerdere behandelingen, zoals EMDR-therapie, traumatherapie, opname in een kliniek en gesprekken met psychiaters. Maar niets hielp écht. Haar toestand bleef instabiel. De wachtlijsten waren lang en hulpverleners wisselden vaak. Haar vertrouwen in de hulpverlening verdween langzaam.


Donkere gedachten en isolatie

Langzaam trok Milou zich terug uit het leven. Ze verbrak vriendschappen, stopte met school en zat vaak alleen in haar kamer. Haar wereld werd steeds kleiner. Via sociale media kwam ze in aanraking met groepen waar psychisch lijden, automutilatie en suïcide werden genormaliseerd. Dat had een negatieve invloed op haar herstel. Voor haar ouders was het pijnlijk om te zien dat hun dochter steeds verder weggleed. Ze wilden haar beschermen, maar wisten niet meer hoe.

Steek een kaars aan voor overledenen in coronacrisis - Coevorder Nieuws


Het besluit om niet meer verder te willen

Na jaren van proberen vertelde Milou aan haar ouders dat ze niet meer verder kon. Ze wilde euthanasie aanvragen. Haar moeder Mireille stond voor een onvoorstelbaar dilemma. Eerst hoopte ze nog op een nieuwe behandeling, een andere aanpak, een wonder. Maar toen ze zag hoeveel pijn Milou had, veranderde haar perspectief. “Ze had alles geprobeerd. Haar leven was lijden geworden,” vertelt Mireille. Samen besloten ze het proces in gang te zetten, met veel verdriet, maar ook met begrip.

Huisarts verricht laatste euthanasie op zichzelf - EenVandaag


Een zwaar maar zorgvuldig traject

De euthanasieprocedure voor psychisch lijden is streng en zorgvuldig. Milou sprak met meerdere psychiaters en een onafhankelijke arts. Er werd grondig onderzocht of haar lijden uitzichtloos en ondraaglijk was. Uiteindelijk werd haar aanvraag goedgekeurd. In de maanden daarna bereidde Milou zich voor op haar afscheid. Ze schreef brieven, regelde haar uitvaart en vervulde nog een paar wensen, zoals een concertbezoek. Op 2 oktober 2023 overleed Milou thuis, in alle rust, met haar ouders aan haar zijde.

Recht op euthanasie geen vanzelfsprekendheid | SecJure


Ophef en vragen vanuit de samenleving

Na haar overlijden ontstond er discussie. Een groep psychiaters vroeg het Openbaar Ministerie om te onderzoeken of de euthanasieprocedure correct is verlopen. Ze vroegen zich af of een meisje van 17 zo’n beslissing wel zelfstandig kan nemen. Ook waren er zorgen over de invloed van ouders. De betrokken artsen benadrukken dat alles volgens de regels is verlopen. Milou’s moeder is verdrietig over de publieke discussie, maar hoopt ook dat het onderwerp bespreekbaar blijft.


De boodschap van Mireille aan andere ouders

Mireille wil dat Milou’s verhaal gedeeld wordt, om het taboe rond psychisch lijden te doorbreken. “Milou was slim, gevoelig en dapper. Maar ze vond geen rust in dit leven,” zegt ze. Ze pleit voor meer begrip en betere zorg voor jongeren met mentale problemen. Ook roept ze op tot het eerder herkennen van signalen, en betere ondersteuning voor ouders. “Het was geen keuze voor de dood, maar een vlucht uit ondraaglijke pijn,” benadrukt ze. Haar verhaal is een schrijnend maar krachtig pleidooi voor menselijkheid, openheid en compassie.

 

Milou Verhoof foto

Actueel

Reiservaring loopt onverwacht af: reiziger raakt geld kwijt na ontmoeting tijdens avondje uit

Avatar foto

Published

op

Een solo-trip die anders verloopt dan gepland.Een Nederlandse vakantieganger besloot twee jaar geleden een soloreis te maken naar de Baltische regio. De keuze viel op de hoofdstad Riga, mede vanwege de betaalbare tickets, vriendelijke verblijfskosten en de charme van een minder platgetreden bestemming. De reis was zorgvuldig voorbereid: toeristische hoogtepunten stonden in een lijstje, routes waren uitgezocht en de dagen leken zich moeiteloos te vullen met cultuur en ontspanning. Wat begon als een weloverwogen avontuur, zou echter eindigen met een onverwachte tegenslag die de reiziger nog lang zou bijblijven.

Kan een afbeelding zijn van 2 mensen, wijn, zilvereik en tekst

De aantrekkingskracht van solo reizen

Alleen op pad gaan biedt vrijheid: geen schema’s van anderen, spontaan afslaan wanneer iets de moeite waard lijkt en precies dat tempo aanhouden dat prettig voelt. Ook deze reiziger genoot van het onafhankelijke karakter van solo reizen. Overdag stonden bezienswaardigheden centraal, ’s avonds lonkte de stad met cafés, muziek en gezellige pleinen. Het was tijdens zo’n ontspannen avondwandeling dat een vriendelijke kennismaking plaatsvond, die in eerste instantie onschuldig en hartelijk aanvoelde. Het is precies die mix van openheid en nieuwsgierigheid die solo trips vaak zo memorabel maakt—en soms ook kwetsbaar.

Een spontane ontmoeting in de stad

Tijdens het struinen door het centrum werd de reiziger aangesproken door een jonge vrouw die informeerde naar een leuke plek om iets te drinken. Omdat hij de omgeving nog maar kort kende, stelde hij voor om samen een bar te zoeken. De sfeer bleek gemoedelijk; er werd gelachen, gepraat en de avond verliep levendig. Toen later werd gevraagd of het samenzijn in het hotel kon worden voortgezet, voelde dat op dat moment als een logische, informele vervolgstap op een gezellige avond—een beslissing die achteraf gezien bepalend zou blijken.

Van gezellig naar zorgelijk

In de hotelkamer veranderde het gevoel van lichtheid langzaam in onbehagen. De reiziger merkte dat hij ongewoon duizelig werd en zich moeilijk staande kon houden. Het leek op het effect van te veel drank, maar tegelijkertijd klopte het niet helemaal met zijn eigen beleving van de avond. Uiteindelijk dommelde hij weg—eerder als een plotselinge uitval dan als een natuurlijke slaap. De volgende ochtend ontwaakte hij alleen. De ontmoeting die zo spontaan en vriendelijk had aangevoeld, was in een onduidelijke situatie geëindigd.

De ontdekking: waardevolle spullen verdwenen

Bij het controleren van zijn spullen trof hij een onaangename verrassing: de portemonnee bleek weg. Daarin zat het contante vakantiebudget en een betaalpas. De schrik was groot; het besef dat essentiële reisdocumenten en financiële middelen mogelijk niet meer beschikbaar waren, zorgde voor stress. Direct nam hij contact op met zijn bank om de passen te blokkeren. Gelukkig bleek er nog niks te zijn afgeschreven, maar het contante geld was hij wel kwijt. Daarmee veranderde een onbezorgde vakantie in een zoektocht naar oplossingen voor de resterende dagen.

Noodoplossing en praktische stappen

Met nog enkele dagen te gaan vóór de terugvlucht, moest er snel een plan komen. Eten, drinken en vervoer naar de luchthaven moesten worden geregeld. Het paspoort was gelukkig nog in bezit, waardoor er ruimte was voor een veilige terugreis en het ophalen van noodgeld. Via een geldtransferdienst kon een familielid op afstand helpen. Die praktische stap vormde de levenslijn om de laatste reisdagen door te komen en de terugweg mogelijk te maken. Het liet eens te meer zien hoe belangrijk het is om noodscenario’s vooraf te overwegen, ook als je denkt dat alles onder controle is.

Terugkijken met nuance en voorzichtigheid

Achteraf bleef vooral de vraag knagen wat er precies was gebeurd. De reiziger geeft aan te vermoeden dat er iets in zijn drankje terecht is gekomen, maar kan dat niet met zekerheid vaststellen. Dat maakt de ervaring des te ingewikkelder: zonder hard bewijs blijven alleen signalen en vermoedens over. In elk geval is de les duidelijk: ook in een ontspannen vakantiesfeer is het verstandig alert te blijven, zeker bij spontane ontmoetingen en wanneer drankjes op tafel komen. Het gaat niet om wantrouwen, maar om gezonde voorzichtigheid in een onbekende omgeving.

Lessen voor iedereen die op reis gaat

De kernboodschap is universeel en positief: geniet van je reis, maar bouw eenvoudige veiligheidsroutines in. Denk aan het beperken van contant geld op één plek, het opslaan van noodnummers van bank en verzekeraar, en het bijhouden van kopieën van belangrijke documenten. Spreek eventueel met het thuisfront een plan af voor noodgevallen, zoals het snel kunnen overmaken van een klein bedrag via een betrouwbare dienst. En bij uitgaan: houd zicht op je drankje, blijf bij je eigen gevoel en neem bij twijfel een stap terug. Die kleine gewoonten kunnen een groot verschil maken als er iets misgaat.

Met vertrouwen verder reizen

Ondanks de schrik besloot de reiziger de liefde voor het ontdekken niet los te laten. Hij geeft aan voortaan bewuster om te gaan met situaties die onduidelijk aanvoelen en vaker vooraf na te denken over “wat-als-scenario’s”. Zo blijft ruimte bestaan voor spontaniteit—het element dat reizen zo bijzonder maakt—maar dan met een extra laagje voorzorg. Wie met die instelling op pad gaat, houdt de regie over de eigen ervaring en verkleint de kans dat een mooie avond onverwachts omslaat in een lastige situatie. Dat is geen rem op plezier, maar juist een manier om met een gerust hart van elke reisdag te genieten.

Samenvatting: genieten met een plan

Deze gebeurtenis herinnert eraan dat reisveiligheid begint bij simpele keuzes: alert blijven in het nachtleven, persoonlijke bezittingen verspreiden, betaalmiddelen snel kunnen blokkeren en een noodvoorziening klaar hebben staan. De ervaring van deze vakantieganger laat zien hoe een goed voorbereide reis toch onverwachte wendingen kan krijgen—en hoe je met een paar praktische maatregelen de impact daarvan beperkt. Zo blijft reizen wat het hoort te zijn: ontdekken, ontmoeten en thuiskomen met verhalen waar je met een goed gevoel op terugkijkt.

Verder lezen

Trending

  • Actueel8 maanden geleden

    Hardnekkige gerucht blijkt tóch waar: ‘Dit heeft Marco Borsato allemaal met Maan gedaan!’

  • Actueel8 maanden geleden

    André Hazes deelt per ongeluk beelden van vrij partijtje met Monique Westenberg

  • Actueel8 maanden geleden

    Geheime boodschap van André Hazes sr. gelekt: ‘Als mijn zoon straks geen Hazes mag heten…’

  • Actueel8 maanden geleden

    Broer Frans Bauer sloopt Mariska: ”Daarom blijft ze bij hem”

  • Actueel8 maanden geleden

    André Hazes wordt nog keer vader: ‘Baby al onderweg’

  • Actueel4 weken geleden

    Zoon van Guusje Nederhorst (22) treedt uit de schaduw van zijn beroemde moeder

  • Actueel8 maanden geleden

    ? Schokkend nieuws: Zo lang heeft de ernstig zieke Martijn Krabbé nog te leven ??️

  • Actueel7 maanden geleden

    ? Nieuwe onthullingen in de zaak Marco Borsato: dit geloof je niet!