Wendy van Wanten deelt openhartig haar zorgen over pensioen: waardering, realiteit en een bredere maatschappelijke kwestie

Na een loopbaan van meer dan vier decennia in de muziek- en televisiewereld laat Wendy van Wanten van zich horen over een onderwerp dat veel mensen raakt, maar zelden openlijk wordt besproken: het pensioen van zelfstandigen en artiesten. In een eerlijk en rustig betoog geeft zij aan dat haar maandelijkse pensioen, na 43 jaar onafgebroken werken, beperkt is en weinig ruimte laat voor financiële ontspanning. Met haar verhaal wil ze niet alleen haar eigen situatie delen, maar vooral aandacht vragen voor een bredere realiteit.

Een carrière vol zichtbaarheid en inzet

Wendy van Wanten behoort al sinds de jaren tachtig tot de bekende gezichten in Vlaanderen. Ze bouwde een veelzijdige loopbaan op als zangeres, televisiepersoonlijkheid en presentatrice. Haar optredens, muziek en warme uitstraling maakten haar geliefd bij een breed publiek. Generaties groeiden op met haar werk, en nog altijd staat zij regelmatig op het podium.

Achter die zichtbaarheid schuilt echter ook een werkleven dat sterk afhankelijk is van wisselende inkomsten. Zoals bij veel artiesten waren er periodes van grote drukte, afgewisseld met rustigere jaren. Die onregelmatigheid speelt volgens Wendy een belangrijke rol in hoe pensioenrechten worden opgebouwd.

De realiteit na pensionering

Na meer dan veertig jaar werken ontvangt Wendy momenteel een pensioen van ongeveer 1.500 euro per maand. Ze benadrukt dat dit bedrag voor haar onvoldoende voelt om zonder zorgen te leven, zeker in een tijd waarin vaste lasten blijven stijgen. Haar boodschap is nadrukkelijk niet bedoeld als klacht over luxe, maar als signaal dat langdurige inzet niet altijd resulteert in financiële zekerheid.

Ze geeft aan dat ze dit verhaal niet alleen voor zichzelf vertelt. Veel zelfstandigen en artiesten bevinden zich volgens haar in een vergelijkbare positie, ondanks jarenlange inzet en het trouw betalen van bijdragen.

Stijgende kosten, dalende koopkracht

Een belangrijk punt dat Wendy aanhaalt, is de impact van de stijgende kosten van levensonderhoud. Energie, voeding en dagelijkse uitgaven zijn de afgelopen jaren duurder geworden, terwijl pensioenen die ontwikkeling niet altijd volledig volgen. Hierdoor neemt de koopkracht af, ook als uitkeringen formeel worden geïndexeerd.

Voor gepensioneerden betekent dit voortdurend afwegen en plannen. Wendy beschrijft het als een situatie waarin comfort niet vanzelfsprekend is, ondanks een lang en actief werkleven.

Een gevoel van ongelijkheid

Naast de financiële kant spreekt Wendy ook over het principe. Ze ervaart het als moeilijk te begrijpen dat mensen met een kortere of minder intensieve loopbaan soms vergelijkbare bedragen ontvangen. Volgens haar zou langdurige inzet meer erkenning mogen krijgen binnen het systeem.

Ze benadrukt daarbij dat zij altijd volgens de regels heeft gewerkt en haar bijdragen netjes heeft voldaan. Juist daarom voelt het voor haar wrang dat het eindresultaat niet in verhouding lijkt te staan tot de inspanning.

Een herkenbaar verhaal voor zelfstandigen

Het verhaal van Wendy vindt weerklank bij veel zelfstandigen. Cijfers tonen aan dat zelfstandigen gemiddeld lagere pensioenen ontvangen dan werknemers in loondienst. Dat verschil ontstaat door andere bijdragen en minder uitgebreide sociale rechten.

Voor velen betekent dit dat zij ook na hun pensioen blijven doorwerken. Soms uit passie, soms uit noodzaak. Wendy vindt dat deze realiteit meer aandacht verdient in het maatschappelijke en politieke debat.

Muziek blijft een bron van energie

Ondanks haar zorgen blijft Wendy actief optreden. Ze benadrukt dat dit niet primair uit financiële noodzaak gebeurt, maar vanuit liefde voor muziek. Zingen geeft haar energie, structuur en vreugde. Het contact met het publiek ervaart zij als waardevol en verbindend.

Ze geeft aan dat zij zal blijven optreden zolang haar gezondheid en energie dat toelaten. Het podium voelt voor haar als een vertrouwde plek waar ze zichzelf kan zijn.

Steun uit de omgeving

Na het delen van haar verhaal ontving Wendy veel steunbetuigingen van fans en collega-artiesten. Velen herkennen zich in haar woorden en waarderen haar openheid. De reacties onderstrepen dat het onderwerp leeft en dat er behoefte is aan een eerlijk gesprek over pensioen en waardering voor zelfstandigen.

Haar openhartigheid wordt gezien als een manier om een vaak onzichtbaar probleem bespreekbaar te maken.

Oproep tot bewustwording

Met haar verhaal richt Wendy zich ook tot beleidsmakers. Ze pleit voor een systeem waarin mensen die een leven lang hebben gewerkt, kunnen rekenen op een waardig pensioen. Het gaat haar niet alleen om bedragen, maar om erkenning en rechtvaardigheid.

Hoewel het onderwerp al langer op de politieke agenda staat, verlopen veranderingen volgens haar traag. Toch hoopt zij dat persoonlijke verhalen kunnen bijdragen aan meer begrip en beweging.

Optimisme ondanks zorgen

Ondanks de uitdagingen blijft Wendy hoopvol. Ze gelooft dat verandering mogelijk is wanneer meer mensen hun stem laten horen. Haar boodschap is niet somber, maar betrokken en constructief. Door ervaringen te delen, ontstaat ruimte voor dialoog.

Ze benadrukt dat dit geen individuele strijd is, maar een collectieve kwestie die velen raakt, ongeacht sector of achtergrond.

Een breder maatschappelijk signaal

Het verhaal van Wendy van Wanten staat symbool voor een grotere groep mensen die na een actief werkleven geconfronteerd worden met onzekerheid. Het roept vragen op over hoe samenlevingen omgaan met waardering voor arbeid, creativiteit en zelfstandigheid.

Door haar zichtbaarheid krijgt dit onderwerp extra aandacht, zonder dat het sensationalistisch wordt gebracht.

Conclusie: waardigheid na een werkzaam leven

Na meer dan veertig jaar op het podium deelt Wendy van Wanten haar zorgen over pensioen en bestaanszekerheid. Haar verhaal gaat verder dan persoonlijke financiën en raakt aan erkenning, solidariteit en rechtvaardigheid.

Tegelijk blijft zij trouw aan haar passie voor muziek en aan het contact met haar publiek. Met haar openheid hoopt zij bij te dragen aan een toekomst waarin iedereen die hard heeft gewerkt, kan rekenen op een waardige oude dag.