Actueel
André Hazes spreekt open over zijn familieverhaal in gesprek met Evert Santegoeds
Een onderwerp dat al jaren terugkeert
Al lange tijd keert één vraag met regelmaat terug in gesprekken rondom André Hazes: hoe zit het met zijn afstamming? Voor buitenstaanders klinkt die vraag soms als een terugkerend mediaverhaal, maar voor de zanger zelf raakt het aan iets veel persoonlijkers. In een open gesprek met Evert Santegoeds besloot Hazes dit onderwerp niet langer te ontwijken en zijn visie te delen.
Wat hij duidelijk maakt, is dat hij geen behoefte heeft aan definitieve antwoorden voor de buitenwereld. Zijn verhaal draait niet om bewijs of bevestiging, maar om hoe hij zelf met geruchten en verwachtingen omgaat.
Een gesprek dat langzaam persoonlijk werd
Het interview begon met onderwerpen die vaker aan bod komen: toekomstplannen, vaderschap en de manier waarop Hazes naar relaties kijkt. Hij sprak rustig en bedachtzaam over zijn leven, waarin hij bewust probeert ruimte te maken voor stabiliteit en groei.
Gaandeweg verschoof het gesprek richting zijn familiegeschiedenis. Voorzichtig werd de vraag gesteld of hij zelf ooit heeft getwijfeld aan wie zijn vader is. Het antwoord was genuanceerd. Hazes gaf aan dat hij niet actief twijfelt, maar dat jarenlange speculaties wel iets met hem hebben gedaan.
De impact van terugkerende geruchten
Door de jaren heen zijn er online en in de media verschillende verhalen verschenen over mogelijke alternatieve scenario’s rondom zijn afstamming. Die verhalen zijn nooit bevestigd, maar blijven soms hardnekkig terugkomen. Volgens Hazes is dat precies wat het lastig maakt.
Hij benadrukt dat woorden blijven hangen, ook wanneer je rationeel weet dat ze nergens op gebaseerd zijn. Het steeds opnieuw geconfronteerd worden met aannames kan ongemerkt invloed hebben op hoe iemand naar zichzelf kijkt.
Een open gesprek met zijn moeder
Hazes vertelde dat hij het onderwerp ooit rechtstreeks heeft besproken met zijn moeder, Rachel Hazes. Niet vanuit wantrouwen, maar vanuit de behoefte aan duidelijkheid. Hij vroeg haar of er iets was dat hij moest weten.
Het antwoord dat hij kreeg, was volgens hem helder en zonder twijfel. Zij verzekerde hem dat hij de zoon is van André Hazes sr.. Voor hem was dat gesprek op dat moment voldoende. “Dan moet je dat geloven,” gaf hij daarover aan.
Waarom geen DNA-test?
Een vraag die bij veel mensen opkomt, is waarom Hazes geen DNA-test wil laten doen. In theorie zou zo’n test in korte tijd volledige duidelijkheid kunnen geven. Ook tijdens het gesprek kwam dit onderwerp ter sprake.
Hazes reageerde terughoudend en legde uit dat hij daar simpelweg niet aan toe is. Niet uit angst voor de uitkomst, maar omdat hij niet voelt dat hij die stap nodig heeft om verder te kunnen. Voor hem weegt de emotionele werkelijkheid zwaarder dan een biologische bevestiging.
Opgegroeid met een duidelijke rol
De zanger benadrukt dat hij is opgegroeid als zoon van André Hazes sr. en dat hij die rol altijd zo heeft ervaren. De band die hij voelde, ging verder dan uiterlijk of overeenkomsten. Het ging om aanwezigheid, invloed en herinneringen.
Volgens Hazes zou een test niets veranderen aan hoe hij zijn jeugd en zijn vaderfiguur heeft beleefd. Die ervaring vormt voor hem de basis van zijn identiteit.
Uiterlijke verschillen en herkenning
Tijdens het gesprek werd ook stilgestaan bij uiterlijke overeenkomsten en verschillen. Hazes gaf aan dat hij er anders uitziet dan zijn vader, maar plaatste daar meteen nuance bij. Levensstijl, verzorging en tijdsgeest spelen daarin volgens hem een grote rol.
Tegelijkertijd herkent hij zichzelf in bepaalde gezichtskenmerken en vooral in karaktereigenschappen. Juist die herkenning voelt voor hem betekenisvol en bevestigend.
Vergelijkingen die blijven opduiken
Hazes erkent dat sommige vergelijkingen hem wel eens aan het denken hebben gezet. Foto’s die online naast elkaar werden gezet, kunnen even blijven hangen, zelfs als je weet dat ze geen bewijs vormen. Het feit dat sommige betrokkenen er niet meer zijn, maakt zulke vergelijkingen extra complex.
Toch benadrukt hij dat dit soort momenten geen twijfel veroorzaken over wie hij is of waar hij vandaan komt. Ze laten vooral zien hoe snel speculatie kan ontstaan in een publieke omgeving.
Identiteit boven sensatie
Wat dit verhaal onderscheidt van veel andere mediaverhalen, is de toon. Hazes kiest niet voor onthullingen of spektakel. Hij trekt juist een duidelijke grens: sommige vragen hoeven niet beantwoord te worden om verder te kunnen.
Door zijn ervaringen te delen, laat hij zien dat identiteit niet altijd draait om absolute zekerheid. Soms is het voldoende om te weten hoe je bent opgegroeid en welke waarden je zijn meegegeven.
De invloed van publieke aandacht
Als bekende Nederlander leeft Hazes voortdurend in de openbaarheid. Dat betekent dat persoonlijke onderwerpen zelden privé blijven. Toch probeert hij bewust regie te houden over wat hij deelt en wat niet.
In dit geval koos hij ervoor om zijn perspectief te geven, zonder mee te gaan in speculatie. Daarmee verlegt hij de aandacht van “wie heeft gelijk” naar “wat voelt voor mij juist”.
Begrip en herkenning bij het publiek
Veel mensen herkennen zich in het gevoel dat woorden en geruchten invloed kunnen hebben, ook als ze niet waar zijn. Het verhaal van Hazes raakt daarmee aan een breder thema: hoe ga je om met aannames van buitenaf?
Zijn openheid, gecombineerd met zijn keuze om geen verdere stappen te zetten, wordt door velen gezien als een teken van rust en volwassenheid.
Een persoonlijke grens
Uiteindelijk maakt Hazes duidelijk dat hij zijn eigen grens bepaalt. Hij hoeft geen antwoord te geven op elke vraag die wordt gesteld, hoe groot de publieke nieuwsgierigheid ook is.
Voor hem is het belangrijker om verder te bouwen aan zijn leven, zijn gezin en zijn carrière, dan om definitieve duidelijkheid te creëren voor anderen.
Rust boven absolute zekerheid
Het gesprek met Evert Santegoeds laat zien dat sommige onderwerpen niet draaien om waarheid in de klassieke zin, maar om beleving en gevoel. Voor André Hazes ligt de kern niet in bewijs, maar in hoe hij zichzelf ziet.
Door te kiezen voor rust boven absolute zekerheid, geeft hij een duidelijk signaal af: niet alles hoeft uitgezocht te worden om verder te kunnen. En misschien is dat in een wereld vol meningen en verwachtingen juist een kracht.
